Provinciale miniemen – Tessenderlo: 47-45 beklijvende thriller!

Na hun revival van vorige week wilden onze provinciale miniemen absoluut bevestigen tegen rechtstreekse concurrent in de titelstrijd Tessenderlo. Robbert, herstellend van een bronchitis, kwam zijn teamgenoten vanop de bank een hard onder de riem steken. Uit de vorige ontmoeting wisten we al dat Tessenderlo een solide ploeg is met een goede organisatie… Een gewaarschuwd man is er twee waard en coach Alain had vooraf de puntjes op de “i” gezet. Het werd al vlug duidelijk dat er geen monsterscore zat aan te komen want pas na 3 minuten speeltijd werd er gescoord door het Hasselts legioen. In de eerste quarter was onze Gert-Jan in zijn onvervalste no-nonsense stijl erg trefzeker. ‘t Gaf zijn zelfvertrouwen zichtbaar een boost. Giel dikte de score aan met drie driepunters en nam vandaag ettelijke rebounds voor zijn rekening. Hardwerkende Jeroen had het niet onder de markt in verdedigend opzicht. Hij werd bijwijlen letterlijk gesandwiched en toch kon hij ditmaal zijn wedstrijd afsluiten met slechts 2 fouten! Chapeau Jeroen… We gingen de rust in met een klein verschil nl. 23-26. Tijdens de rust hamerde coach Alain erop dat dit game enkel kon beslecht worden via straffe defense en werkend als één collectief bloc.

Speedy Wannes hield de motor draaiende en had in defense zijn handen vol aan m.i. de beste shotter van Optima. Dit gaf zeer zeker loon naar werken om alzo deze sportieveling het scoren te beletten. Onze motor sputterde niet en iedereen kwijtte zich zorgvuldig van zijn taak. Je voelde dat er terug positieve vibes waren in het team. De wedstrijd bleef een nek aan nek race. Ik moest vaak spontaan denken aan “Haasje over”. Een echte beproeving voor supporters die last hebben van hoge bloeddruk en nagelbijten! Alrounder Luca werkte 2 opeenvolgende vrijworpen succesvol af. Er waren minder speelminuten voor een aantal spelers maar het doel heiligt de middelen soms en het was een game op het scherp van de snee. Fysiek gingen we net niet in het rood. In de laatste quarter lanceerde senior mascotte Alain Sciortino aanmoedigende deuntjes. Tja naar zo’n Luciano Pavorotti stem wordt geluisterd hé… dat kan ik je verzekeren! Het werkte zeker stimulerend en uiteindelijk konden onze jongens de overwinning naar zich toe trekken met een nipt verschil, nl. 47-45. De cohesie was zelden zo groot  en nadien volgde een tractatie van een smakelijk hot-dog.